Getrouwd in Las Vegas (deel 3)

De vlucht ging door. De limousine arriveerde bij het hotel in Las Vegas, Elvis stond klaar in de Graceland Wedding Chapel. Het is gelukt, ik ben getrouwd met mijn grote liefde. We waren rondom kerst drie dagen in Las Vegas en we keken onze ogen uit.

Het was ongeveer 13 graden in Las Vegas. Ik keek naar mijn trouwjurk. Fijn, die cowboylaarzen, maar dat houdt mij buiten niet warm. Net voor de harde lockdown kocht ik een bijpassend warm jack. Ik oefende alvast mijn nieuwe handtekening en nam de documenten van het boekingsbureau goed door. De trouwkleding kon als handbagage mee net zoals onze eigen koffer en de stapel formulieren vanwege de coronamaatregelen. Geen grote koffer dit keer, maar keuzes maken. Het bleef spannend tot de aankomst in Las Vegas. Er vielen vluchten uit en wij hadden geen rechtstreekse vlucht.

Wat een opluchting, geen krijsende kinderen tijdens de heenreis. Dat ik mijn benen moest opvouwen, mijn Tv-scherm kapot was en ik alle toiletgeluiden en het babbelende lachende personeel meekreeg nam ik op de koop toe tijdens de tweede vlucht via Houston. De chauffeur bracht ons naar het hotel. De wekker in Nederland ging af om 5.15 uur en we zijn vervolgens 30 uur opgebleven.

Ik kwam een aantal bijzondere dames tegen achter de gokkasten. De volgende ochtend bij de speurtocht naar een lekker ontbijt zaten ze er weer. Of nog steeds? Een goed ontbijt: ik kon kiezen uit een broodje of donut met ei en spek of iets met bonen. Mijn keuze was snel gemaakt. Eén keer heb ik mij laten verleiden voor een Amerikaans ontbijt, hamburger en pancake. Ook dit zie ik weer als een unieke ervaring.

We keken onze ogen uit bij de verschillende hotels. Een winkelcentrum in de hotels, restaurantjes met zicht op de blauwe lucht, alsof ik weer even terug was in Italië eerder dit jaar. Je kon een gondeltocht boeken door het hotel The Venetian, wij kozen voor een drankje en hapje aan het water. Net echt en zo groots opgezet. Wat bijzonder toch die themahotels. Het gaat inderdaad 24 uur per dag door, overdag of ’s nachts, de sirenes van de politie of ziekenwagens waren goed hoorbaar. Ook keek ik niet meer op als ik hard geschreeuw hoorde vanuit mijn hotelkamer. Er kwam met meer dan honderd kilometer per uur een wagon langs in de achtbaan aan de buitenkant van hotel New York New York. En dat op een hoogte van ongeveer zestig meter.

We maakten een foto bij een van de meest beroemde borden ter wereld: welcome to Fabulous Las Vegas.  Al staat het oude bord uit 1959 officieel in een voorstad van Las Vegas, wat maakt het uit. We zagen de bergen, sportwagens, maar ook zwervers en dansende vrouwen die vergeten waren zich aan te kleden. What Happens in Vegas….

’s Avonds in het oude Las Vegas (Fremont Street) traden straatartiesten op en zag je een lichtshow gepaard met heerlijke jaren 80 muziek door de speakers.

En toen was het zover. De reden van ons korte bezoek naar deze leuke stad. We werden opgehaald met een witte limousine, we liepen langs de gokkasten naar buiten. Niemand viel het op.

Langs het gemeentehuis en dan op bezoek bij Elvis. Ik heb het over een “Las Vegas trouwjurk” en ook mijn man heeft oog voor detail. Een knipoog naar deze stad zie je terug in de binnenkant van zijn op maat gemaakte pak. De ceremonie werd vastgelegd op foto en film. We beloofden elkaar ‘never to leave you in heartbreak hotel with a suspicious mind.

Wat heb ik veel “Thanks” geroepen tijdens de fotorapportage buiten. Al die felicitaties. Wat leuk!

We vlogen terug via Chicago (dat was ongeveer 11,5 uur vliegen naar Schiphol). Slapen was er ook dit keer niet bij.  Het was vast de eerste vlucht voor de baby voor mij in de stoel. Het enige voordeel was dat de stoel niet in de slaapstand werd gezet. Helaas moeten we thuis vijf dagen in quarantaine. Er was genoeg lekker in huis en die coronakilo’s die ik was afgevallen kwamen nu goed van pas. Nog even dat vakantie- en honeymoongevoel vasthouden voordat het normale leven weer begint. Helemaal normaal wordt het niet, want ik ga voortaan door het leven met een andere achternaam. 

Dat is wennen. Maar voelt goed. Mijn man en ik….

Trouwplannen tijdens de Lockdown (deel 2)

Het aftellen naar onze vakantie en huwelijk was nog niet begonnen, maar de voorpret was er al. Het is voor ons nog zover weg. Mogelijk zijn we genoodzaakt vanwege het Coronavirus COVID-19 ons huwelijk uit te stellen. We hebben geen stress. We wachten rustig af hoe we er tegen die tijd voor staan. We overleggen nog met onze touroperator en kijken dan naar mogelijke alternatieven.  

Ik ben lid geworden van een groep op Facebook over Las Vegas. Er zijn veel Nederlands leden die belevenissen en tips met elkaar delen over deze levendige stad. Sommige Nederlands gaan alleen nog naar Las Vegas op vakantie, die zijn verslaafd geworden. Ik kan mij daar niets bij voorstellen, er is nog zoveel meer te zien van de wereld. We kiezen dit keer voor een korte vakantie, omdat het accent op het huwelijk ligt. We kunnen niet alles zien in die paar dagen en maken keuzes in wat we willen zien. De Capitool reisgids heb ik al binnen.

Trouwkleding

Ik heb online al veel foto’s van trouwjurken bekeken om een beeld te krijgen wat ik leuk vind en tegelijkertijd na te denken over welke kledingstijl bij dit thema past. 

Misschien vliegen we in onze trouwkleding via een kabelbaan over de Fremont Street of gaan we in het 168 meter hoge reuzenrad The High Roller. Fremont Street is de tweede straat van Las Vegas naast de 6,8 km lange Strip en ligt in het oude gedeelte van de stad. Een lange sleep over de Strip lopen lijkt mij in ieder geval niet handig, dus die valt af.
Met twee vriendinnen zijn we op afspraak een bruidsmodewinkel ingestapt. Zoveel soorten jurken, zoveel keuze. Ik wilde een aantal jurken passen en kijken wanneer ik werd uitgelachen en wanneer niet. Ik moest wennen dat ik in het middelpunt van de belangstelling stond.  De medewerkster ging met mij mee het pashokje in. Dat felle licht, ik leek soms wel op een Berliner bol of ben ik nu net iets te kritisch op mijzelf? Ik wist dat ik niet gelijk zou slagen in de eerste winkel, dus voor mij waren de verwachtingen niet hoog gespannen.
Het was een gezellige zaterdagmiddag. Er is inmiddels een afspraak gemaakt met een atelier, zij maakt trouwjurken op maat en een eigen ontwerp is welkom. Mijn moeder gaat dit keer uiteraard ook mee. Het is afwachten of de afspraak door kan gaan of wordt verplaatst.

Elvis has left the building

We krijgen de tip om zeker naar een optreden te gaan van de zoon van Elvis. Het echtpaar zoekt direct op YouTube een filmpje op en laat het ons vol enthousiasme zien. Het gaat op Peter Vallee, ’s werelds zwaarste Elvis-imitator, ‘Big Elvis’ Hij kan goed zingen, dus wie weet zoeken we hem op in Harrah’s hotel. Ook hij heeft naast een 10-tal andere vermeende kinderen om een DNA test gevraagd en een rechtszaak aangespannen, maar Maria Presley werkt niet mee. Ik ben benieuwd hoe hoog mijn teller komt van het aantal imitators. Omdat we allebei fan van Elvis zijn brengen we vast wel een bezoek aan de plekken waar hij heeft opgetreden (als dit nog bestaat), gaan we naar het monument vlakbij Beale Street en als hoogtepunt zien we de Graceland Wedding Chapel.  Het is een van de oudste trouwkappelen en als locatie gebruikt in vele films.

We leven allemaal in een bijzondere tijd met een gevoel of we in een foute film zijn beland. We hebben allebei een eigen werkkamer en ik kan volledig in alle rust thuis werken. Af en toe staat er een kat voor mijn neus, zodat ik niet verder kan typen of vergaderen. Het mandje en de vensterbank worden goed bezocht.

Het gaat uiteraard de laatste tijd vooral over de impact van het Coronavirus. Ik loop bijna niet meer op straat, alleen om boodschappen te doen en ’s avonds een ommetje te maken door de wijk in mijn dorp. Nu de zon schijnt ben ik ook wat vaker te vinden in de tuin. Ligstoel, boek op schoot en zonnebril op. Momenteel lees ik het boek 'George & ik' van Andrew Ridgeley.  Het gespreksonderwerp trouwen zetten we op een lager pitje. We kijken de aankomende weken aan en proberen onze weg te vinden met thuis blijven, net zoals iedereen.

Trouwen in het buitenland (deel 1)

Met Oud en Nieuw heeft mijn grote liefde op een romantische manier mij gevraagd met hem te trouwen. Ik zei gelijk ja (natuurlijk), en de verlovingsring ging aan mijn vinger. Wat een heerlijk vooruitzicht. Wat een fijn idee om tegen die tijd te praten over mijn man en niet meer over mijn vriend. We besluiten om niet traditioneel in Nederland te trouwen, maar dit ongeveer 8600 km verderop te doen.

Ik wil de achternaam van mijn vriend gaan dragen. Wel ben ik benieuwd waar oorspronkelijk zijn achternaam vandaan komt. De Nederlandse Familienamenbank zegt dat het een "metonymische beroepsnaam" is, een soort naam die bijvoorbeeld verwijst 'naar een product, een werktuig of een attribuut dat kenmerkend is voor de beroepsuitoefening.' Ik zie af en toe een variant op mijn voornaam in mailberichten. Straks ervaar ik hoeveel varianten ik tegenkom op mijn nieuwe achternaam.

Pittoresk of extravagant
Als eerste vertellen we dit grote nieuws persoonlijk aan onze familie en beste vrienden. Ondertussen overleggen we wanneer en waar we willen trouwen, hoe lang we gaan en of we er gelijk een rondreis aan vastplakken met een camper. Gaan we voor schilderachtige landschappen, middeleeuwse stadjes en pittoreske dorpjes of voor extravagant, bijzonder entertainment en spannende attracties? We kiezen voor Amerika in plaats van Italië. We zijn daar allebei nog niet geweest, dat maakt het nog leuker. Voor het weer maakt het niets uit.

Het wordt Nevada Las Vegas. Een stad uit 1905 die midden in de woestijn ligt. Het is ook de grootste stad van Nevada en behoort tot een van de snelst groeiende steden in de VS. Als eerste komt Elvis in mijn gedachte. We zijn beiden fan en hebben al meerdere concerten van de wereldwijd beste coverzanger bezocht waar zelfs nog originele bandleden van Elvis aan mee doen.

Tennisspeler Andre Agassi  is er geboren en B.B. King is er overleden. Er zijn films gemaakt en series opgenomen. Ocean’s Eleven en Twelve , The Godfather, Casino, Viva Las Vegas, The Hangover I en III, maar ook series als CSI. Daar kijk ik met andere ogen naar, zodra ik terug ben in Nederland.  De versie van ZZ Top ‘Viva Las Vegas’ gaat gelijk met volume op max aan op de mobiel.  https://www.youtube.com/watch?v=gOoKzw3JSCM

Vooraankondiging
Maar eerst de vooraankondiging maken, dit doen we in de vorm van speelkaarten. We gaan tenslotte naar de grootste gokstad van de wereld. Grotendeels van de speelkaarten gaat op de post en een aantal sturen we via de mail. Er vallen al snel een aantal felicitatiekaarten door de brievenbus. Wat ontzettend leuk! 

We besteden grotendeels uit aan een specialist op het gebied van trouwen in het buitenland. We geven ons budget door en de periode en zij regelen verder alles. Van hotel, de vliegreis, limousine, Elvis, de huur van de chapel tot de trouwacte en trouwboekje. Dat geeft ons een rustgevend gevoel. We hoeven alleen te zorgen dat we op tijd in het vliegtuig zitten, de trouwkleding niet vergeten en oefenen op ‘ja, ik wil’. Of wordt het ‘yes, I do”?