Ik parkeer mijn auto aan de rand van het bos.
Iedereen staat klaar om het bos in Zeist in te lopen om de schat op te graven.
Wat een luxe, ik zie twee gps-ontvangers. De 9 waypoints worden ingesteld. Bij
elke waypoint (coördinaten van punten die we tijdens de wandeling passeren)
moeten we een vraag beantwoorden. Het is de bedoeling dat we zelf op zoek gaan naar
het antwoord en de bijbehorende vraag. Hierna puzzelen we verder welke route we verder lopen.
We krijgen op papier 9 vragen mee.
We klimmen, zoeken en discussiëren. Vol vertrouwen lopen we naar een volgende
waypoint. Een gezin die we tegenkomen denkt dat we mee doen aan een
wijnproeverij in de Schaapskooi. (De schaapskooi is een originele potstal uit
1884, die in 1980 is gerestaureerd en nu in gebruik is als informatiecentrum.
De oude schaapskooi is tevens thuishaven van de Drentse heideschapen die op het
landgoed lopen.
Ik twijfel, dat aanbod lijkt mij wel wat. Het gekraak van de
zakken snoep haalt mij al snel over en schuif aan bij de rest van de groep
aan de picknicktafel. In de zon hebben
we een moment van bezinning: hebben we de vragen wel goed beantwoord? Wat gaan
we doen met de schat? Komen we nog wilde dieren tegen en wie rent weg en wie komt in actie? En hoeveel hulplijnen
mogen we inzetten als we de weg kwijt raken? We wandelen na de pauze verder langs
mooie locaties op het landgoed.
De ontknoping nadert, het is ook bijna etenstijd.
Aan de hand van de antwoorden op de vragen bepalen we de coördinaten van het
eindpunt. Dat is nogal een puzzel. Het uitrekenen laat ik dan ook graag over
aan de anderen.
Ik ga ondertussen heerlijk in de zon liggen in het bos en fantaseer
over de schat en een heerlijke pannenkoek.
